Валчок Ніканор Піліпавіч (Волчёк Никонор Филиппович) - История изменений

Helpdesk в 14:09, 31 мая 2023

2023-05-31T14:09:03Z

← Предыдущая		Версия 17:09, 31 мая 2023
Строка 1:		Строка 1:
	[[Файл:Валчок Ніканор Піліпавіч.jpg\|мини\|<center><big>Валчок Ніканор Піліпавіч<br>(10.01.1934 – 04.10.2010)</big>]]		[[Файл:Валчок Ніканор Піліпавіч.jpg\|мини\|<center><big>Валчок Ніканор Піліпавіч<br>(10.01.1934 – 04.10.2010)</big>]]

	<big>~~Бяссонніца робіць ноч даволі доўгай. Асабліва калі ўспамінаюцца жахі другой сусветнай вайны.~~ Усё часцей згадвае сваіх баявых сяброў і перажытае мой прадзед – Ніканор Піліпавіч, які ў 1944 г. быў мабілізаваны на фронт. Напачатку быў стралком, затым – артылерыстам. У складзе 1229 гаўбічнага асобнага палка прымаў удзел у ваенных дзеяннях у складзе і беларускага фронта. Здарылася рознае і смерць сапраўды неаднойчы заглядвала ў вочы. Бо толькі тым, хто знаходзіўся на перадавой, вядома, што такое быць артылерыстам на галоўным напрамку.</big>		== ''<small>Гродзенская вобласць, Карэлічскі раён, вёска Валокі</small>'' ==
			<big>Бяссонніца робіць ноч даволі доўгай. Асабліва калі ўспамінаюцца жахі другой сусветнай вайны.</big>
			<big>Усё часцей згадвае сваіх баявых сяброў і перажытае мой прадзед – Ніканор Піліпавіч, які ў 1944 г. быў мабілізаваны на фронт. Напачатку быў стралком, затым – артылерыстам. У складзе 1229 гаўбічнага асобнага палка прымаў удзел у ваенных дзеяннях у складзе і беларускага фронта. Здарылася рознае і смерць сапраўды неаднойчы заглядвала ў вочы. Бо толькі тым, хто знаходзіўся на перадавой, вядома, што такое быць артылерыстам на галоўным напрамку.</big>

	<big>— На фронце быў наводчыкам 122-мм гаўбіцы. Звычайна на агнявым працдарме падпускалі праціўніка толькі за 800 метраў, – успамінаў ветэран вялікай айчыннай вайны Ніканор Піліпавіч, – а тут склалася цяжкае становішча. У наступленне шырокім фронтам пайшлі нямецкія [https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B8%D0%B3%D1%80_(%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BA) «Тыгры»]. Гэтыя танкі праціўніка нават нашы снарады не бралі (калі ў лоб не прабівалі браню). Атрымалі загад: каб кожны падвязаў па чатыры гранаты і не здавацца ў палон. Камандзір гарматы Міхаіл Бурдалей стаў падпускаць варожыя танкі да 500 метраў, а затым сам жа пачаў раструшчваць на іх гусеніцы. Наступленне праціўніка было спынена. А паслязаўтра ўсёй нашай батарэі ўручалі медалі '''[https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D1%8C_%C2%AB%D0%97%D0%B0_%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B0%D0%B3%D1%83%C2%BB_(%D0%A1%D0%A1%D0%A1%D0%A0) «За адвагу»]'''.</big>		<big>— На фронце быў наводчыкам 122-мм гаўбіцы. Звычайна на агнявым працдарме падпускалі праціўніка толькі за 800 метраў, – успамінаў ветэран вялікай айчыннай вайны Ніканор Піліпавіч, – а тут склалася цяжкае становішча. У наступленне шырокім фронтам пайшлі нямецкія [https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B8%D0%B3%D1%80_(%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BA) «Тыгры»]. Гэтыя танкі праціўніка нават нашы снарады не бралі (калі ў лоб не прабівалі браню). Атрымалі загад: каб кожны падвязаў па чатыры гранаты і не здавацца ў палон. Камандзір гарматы Міхаіл Бурдалей стаў падпускаць варожыя танкі да 500 метраў, а затым сам жа пачаў раструшчваць на іх гусеніцы. Наступленне праціўніка было спынена. А паслязаўтра ўсёй нашай батарэі ўручалі медалі '''[https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D1%8C_%C2%AB%D0%97%D0%B0_%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B0%D0%B3%D1%83%C2%BB_(%D0%A1%D0%A1%D0%A1%D0%A0) «За адвагу»]'''.</big>
Строка 7:		Строка 9:
	<big>Падчас наступлення на Варшаву давялося яму пабачыць маршала Г. К. Жукава, які цікавіўся абстаноўкай сярод салдат. А вось 1 студзеня 1945 г. надоўга запомніцца, бо ў тры гадзіны ночы іх полк вёў артпадрыхтоўку. 30 бронебойных снарадаў за кароткі прамежак часу было выпушчана з іх гарматы на галовы фашысцкіх захопнікаў.</big>		<big>Падчас наступлення на Варшаву давялося яму пабачыць маршала Г. К. Жукава, які цікавіўся абстаноўкай сярод салдат. А вось 1 студзеня 1945 г. надоўга запомніцца, бо ў тры гадзіны ночы іх полк вёў артпадрыхтоўку. 30 бронебойных снарадаў за кароткі прамежак часу было выпушчана з іх гарматы на галовы фашысцкіх захопнікаў.</big>

	<big>Здавалася б, на вайне як на вайне, магчыма ўсякае, але нельга было грэбаваць дысцыплінай і да мірнага насельніцтва неабходна было ставіцца паважліва. І згадаў прадзед яшчэ адзін эпізод вайны, які адбыўся таксама ў Польшчы.</big>		<big>Здавалася б, на вайне як на вайне, магчыма ўсякае, але нельга было грэбаваць дысцыплінай і да мірнага насельніцтва неабходна было ставіцца паважліва. І згадаў прадзед яшчэ адзін эпізод вайны, які адбыўся таксама ў Польшчы.</big>

	<big>~~ ~~         — Вырашылі спыніцца на адпачынак. Некалькі чалавек, у тым ліку і я, узялі па 4 ражкі патронаў і пайшлі ў разведку. З вялікага дома насустрач нам выйшла жанчына і загаварыла з намі па-польску. Я добра разумеў гаворку і пераклаў яе размову для астатніх. А яе дачка выскачыла з хаты і кінулася наўцёкі. Яе затрымалі, а камандзір наш даволі слушна заўважыў дзяўчыне:</big>		<big>         — Вырашылі спыніцца на адпачынак. Некалькі чалавек, у тым ліку і я, узялі па 4 ражкі патронаў і пайшлі ў разведку. З вялікага дома насустрач нам выйшла жанчына і загаварыла з намі па-польску. Я добра разумеў гаворку і пераклаў яе размову для астатніх. А яе дачка выскачыла з хаты і кінулася наўцёкі. Яе затрымалі, а камандзір наш даволі слушна заўважыў дзяўчыне:</big>
	<big>«Гэта ідуць не грабіцелі, а вызваліцелі. Таму ніколі не ўцякай».</big>		<big>«Гэта ідуць не грабіцелі, а вызваліцелі. Таму ніколі не ўцякай».</big>
	<big>І сапраўды, у нашым палку ніколі не было кепскага стаўлення да мірнага насельніцтва, у якой бы краіне мы не былі. Тады гаспадыня прапанавала нам ежу.</big>		<big>І сапраўды, у нашым палку ніколі не было кепскага стаўлення да мірнага насельніцтва, у якой бы краіне мы не былі. Тады гаспадыня прапанавала нам ежу.</big>

Helpdesk в 14:04, 31 мая 2023

2023-05-31T14:04:03Z

← Предыдущая		Версия 17:04, 31 мая 2023
Строка 11:		Строка 11:
	<big>          — Вырашылі спыніцца на адпачынак. Некалькі чалавек, у тым ліку і я, узялі па 4 ражкі патронаў і пайшлі ў разведку. З вялікага дома насустрач нам выйшла жанчына і загаварыла з намі па-польску. Я добра разумеў гаворку і пераклаў яе размову для астатніх. А яе дачка выскачыла з хаты і кінулася наўцёкі. Яе затрымалі, а камандзір наш даволі слушна заўважыў дзяўчыне:</big>		<big>          — Вырашылі спыніцца на адпачынак. Некалькі чалавек, у тым ліку і я, узялі па 4 ражкі патронаў і пайшлі ў разведку. З вялікага дома насустрач нам выйшла жанчына і загаварыла з намі па-польску. Я добра разумеў гаворку і пераклаў яе размову для астатніх. А яе дачка выскачыла з хаты і кінулася наўцёкі. Яе затрымалі, а камандзір наш даволі слушна заўважыў дзяўчыне:</big>
	<big>«Гэта ідуць не грабіцелі, а вызваліцелі. Таму ніколі не ўцякай».</big>		<big>«Гэта ідуць не грабіцелі, а вызваліцелі. Таму ніколі не ўцякай».</big>
	<big>І сапраўды, у нашым палку ніколі не было кепскага стаўлення да мірнага насельніцтва, у якой бы краіне мы не былі. Тады гаспадыня прапанавала нам ежу.</big>		<big>І сапраўды, у нашым палку ніколі не было кепскага стаўлення да мірнага насельніцтва, у якой бы краіне мы не былі. Тады гаспадыня прапанавала нам ежу.</big>

	<big>А вось тое, што застаўся жывы, лічыць, што так наканавана лёсам, і шчыра верыць у ахоўную сілу нацельнага крыжыка, які яму падарыў бацька.</big>		<big>А вось тое, што застаўся жывы, лічыць, што так наканавана лёсам, і шчыра верыць у ахоўную сілу нацельнага крыжыка, які яму падарыў бацька.</big>

Helpdesk: Новая страница: «Валчок Ніканор Піліпавіч
(10.01.1934 – 04.10.2010) Бяссонніца робіць ноч даволі доўгай. Асабліва калі ўспамінаюцца жахі другой сусветнай вайны. Усё часцей згадвае сваіх баяв...»

2023-05-31T14:03:39Z

Новая страница: «мини|<center><big>Валчок Ніканор Піліпавіч<br>(10.01.1934 – 04.10.2010)</big> <big>Бяссонніца робіць ноч даволі доўгай. Асабліва калі ўспамінаюцца жахі другой сусветнай вайны. Усё часцей згадвае сваіх баяв...»

Новая страница

[[Файл:Валчок Ніканор Піліпавіч.jpg|мини|<center><big>Валчок Ніканор Піліпавіч<br>(10.01.1934 – 04.10.2010)</big>]]

          <big>Бяссонніца робіць ноч даволі доўгай. Асабліва калі ўспамінаюцца жахі другой сусветнай вайны. Усё часцей згадвае сваіх баявых сяброў і перажытае мой прадзед – Ніканор Піліпавіч, які ў 1944 г. быў мабілізаваны на фронт. Напачатку быў стралком, затым – артылерыстам. У складзе 1229 гаўбічнага асобнага палка прымаў удзел у ваенных дзеяннях у складзе і беларускага фронта. Здарылася рознае і смерць сапраўды неаднойчы заглядвала ў вочы. Бо толькі тым, хто знаходзіўся на перадавой, вядома, што такое быць артылерыстам на галоўным напрамку.</big>

          <big>— На фронце быў наводчыкам 122-мм гаўбіцы. Звычайна на агнявым працдарме падпускалі праціўніка толькі за 800 метраў, – успамінаў ветэран вялікай айчыннай вайны Ніканор Піліпавіч, – а тут склалася цяжкае становішча. У наступленне шырокім фронтам пайшлі нямецкія [https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B8%D0%B3%D1%80_(%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BA) «Тыгры»]. Гэтыя танкі праціўніка нават нашы снарады не бралі (калі ў лоб не прабівалі браню). Атрымалі загад: каб кожны падвязаў па чатыры гранаты і не здавацца ў палон. Камандзір гарматы Міхаіл Бурдалей стаў падпускаць варожыя танкі да 500 метраў, а затым сам жа пачаў раструшчваць на іх гусеніцы. Наступленне праціўніка было спынена. А паслязаўтра ўсёй нашай батарэі ўручалі медалі '''[https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D1%8C_%C2%AB%D0%97%D0%B0_%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B0%D0%B3%D1%83%C2%BB_(%D0%A1%D0%A1%D0%A1%D0%A0) «За адвагу»]'''.</big>

          <big>Падчас наступлення на Варшаву давялося яму пабачыць маршала Г. К. Жукава, які цікавіўся абстаноўкай сярод салдат. А вось 1 студзеня 1945 г. надоўга запомніцца, бо ў тры гадзіны ночы іх полк вёў артпадрыхтоўку. 30 бронебойных снарадаў за кароткі прамежак часу было выпушчана з іх гарматы на галовы фашысцкіх захопнікаў.</big>

<big>Здавалася б, на вайне як на вайне, магчыма ўсякае, але нельга было грэбаваць дысцыплінай і да мірнага насельніцтва неабходна было ставіцца паважліва. І згадаў прадзед яшчэ адзін эпізод вайны, які адбыўся таксама ў Польшчы.</big>

<big>          — Вырашылі спыніцца на адпачынак. Некалькі чалавек, у тым ліку і я, узялі па 4 ражкі патронаў і пайшлі ў разведку. З вялікага дома насустрач нам выйшла жанчына і загаварыла з намі па-польску. Я добра разумеў гаворку і пераклаў яе размову для астатніх. А яе дачка выскачыла з хаты і кінулася наўцёкі. Яе затрымалі, а камандзір наш даволі слушна заўважыў дзяўчыне:</big>
<big>«Гэта ідуць не грабіцелі, а вызваліцелі. Таму ніколі не ўцякай».</big>
<big>І сапраўды, у нашым палку ніколі не было кепскага стаўлення да мірнага насельніцтва, у якой бы краіне мы не былі. Тады гаспадыня прапанавала нам ежу.</big>

<big>А вось тое, што застаўся жывы, лічыць, што так наканавана лёсам, і шчыра верыць у ахоўную сілу нацельнага крыжыка, які яму падарыў бацька.</big>

== Узнагароды ==
<gallery>
Файл:Узнагароды (Валчок Н.П.).jpg
</gallery>

== Артыкул у газеце==
<gallery>
Файл:Артыкул у газеце (Валчок Н.П.).jpg
</gallery>

<div align="right"><big>Падрыхтавала: '''Лукашэнка Віялета'''</big></div>

[[Категория:История войны в истории моей семьи]]

[[Категория:Группа Ю22]]